The Pond Library
The Pond Library > Vijverwater > Het koolstofdioxide gehalte

Het koolstofdioxide gehalte

Het koolstofdioxide (CO2) -ook koolzuur genoemd- komt in ons vijverwater voor in vrij koolstofdioxide afkomstig van de werking van nitrificiërende bacteriën en ander dierlijk leven of is gebonden aan de calcium- en magnesiumzouten (=totale hardheid, GH) die ons dan de carbonaathardheid (KH) geeft. De hoeveelheid vrij koolstofdioxide in het water bepaalt de zuurtegraad (pH) van het water. Hoe meer vrij koolstofdioxide, hoe lager de zuurtegraad; hoe minder, hoe hoger de zuurtegraad.

De vrije koolstofdioxide in het water is absuluut noodzakelijk voor de werking van de vijverplanten. De vijverplanten nemen in hun fotosyntheseproces koolstofdioxide op en geven zuurstof af. Tijdens de nacht is dit net omgekeerd. Voor een goede plantenwerking is toch een koolstofdioxidegehalte van minstens 5 mg per liter water vereist. Lagere waarden staan een optimale plantengroei in de weg en de zuurtegraad zal stijgen.

De gebonden koolstofdioxide (de carbonaathardheid: KH) zal worden aangewend wanneer er te weinig vrij koolstofdioxide in het water aanwezig is. Zo wordt de zuurtegraad bijgestuurd.

Een juiste balans tussen koolstofdioxide en zuurstof is veeleer zeldzaam. Vaak zullen vijvers dan ook geconfronteerd worden met een te laag koolstofdioxidegehalte (< 5 mg per liter water). Kenmerkend zijn dan: de slechte plantengroei, een hogere zuurtegraad en een verlaagde carbonaathardheid (KH). Een tekort aan koolstofdioxide kan ontstaan door een teveel aan planten ten opzichte van het dierlijk leven. Een draadalgexplosie of een te sterke zuurstofplantengroei gaat altijd gepaard met een te laag koolstofdioxidegehalte. Ook vijvers die continu belucht worden kan te kampen hebben met een gebrek aan koolstofdioxide. Omdat hierdoor zuurstof in het water komt, wordt de koolstofdioxide uitgedreven. We kunnen wel het koolstofdioxidegehalte in het water optillen. Breng eerst eventueel de totale hardheid (GH) naar een goede waarde, stop de beluchting en voeg dan koolstofdioxide toe met CO2 poeder of CO2 tabletten.

Ook te hoge koolstofdioxide waarden kunnen voorkomen. We spreken dan van meer dan 20 mg CO2 per liter water en dit is schadelijk voor de vissen. Meer zuurstof (02) in het water brengen door beluchten, biedt de oplossing. Vooral na het groeiseizoen, voor het ingaan van de winter, moeten we opletten voor een te hoog koolstofdioxidegehalte. Is het gehalte aan koolstofdioxide dan te hoog, dan is dit te wijten aan een te lage totale hardheid (GH) . De totale hardheid (GH) moet zeker gecontruleerd worden. Ligt deze waarde te laag, dan kan er zich geen carbonaat (KH) vormen, de zuurtegraad gaat sterk dalen en ook de carbonaathardheid (KH) en ons vijvermilieu komen in een gevaarlijke zure positie terecht.

De werking van de bacteriën is belangrijk voor een goede koolstofdioxideproductie.

Het koolstofdioxidegehalte van het water kunnen we meten door Tetratest CO2 te gebruiken of, nog beter, aan de hand van de onderstaande tabel en een gekende carbonaathardheid (KH) en zuurtegraad (pH).

 

KH WaardepH Waarde
66,26,46,66,86,977,27,47,67,889
14025151065421,510,500
2805030201310853210,50
3120755030201512853210
41601006040252015642,521,5
52001258050322520128532,51
72801751107045352818117431,5
10400250160100655040251610642
12480300190120756050301912853

CO2-gehalte in mg per liter

Ief De Laender

Ief De Laender is webmaster en stichter van deze site en werd geboren in 1973. Studeerde af als tuinbouw technicus aan de land en tuinbouwschool in Sint-Niklaas en is sinds 1992 werkzaam in de tuinaanleg sector.

Had je wat aan dit artikel?

Wat wil je weten?

Heb je een specifieke vraag of vind je geen antwoord op je vraag via deze site dan help ik je graag een oplossing te zoeken.