Hoi Lieven,

Japanse mat:

275m²/m³

Matalamat:

GROF (ZWART) 190m²/m³
MEDIUM (GROEN) 295m²/m³
FIJN ( BLAUW) 380m²/m³
EXTRA FIJN (WIT) 470m²/m³

Let op!. Filtermaterialen met een hogere aanhechtingsoppervlakte hebben een fijnere structuur dus kunnen ze sneller dichtslippen met organisch vuil. Bvb plaats geen extra fijne matala mat in de eerste biologische kamer.

Wil je de inhoud van de filter voor de volle 100% benutten, plaats dan een Japanse mat afwisselend met een blauwe matala. Door zo te werken hoef je geen open ruimten te laten tussen de Jap matten ( om de doorstroming te verzekeren) en verdubbel je de capaciteit van je filter.

Ik had zelf in mijn filter blauwe Matala matten geplaatst de ene tegen de ander zonder tussenschotten en dit werkte perfect,geen enkele kamer is overgelopen wegens verstopping dus dit werkt.Het oppervlakte van de Matala matten blauw is groter dan deze van de Japanse matten maar Japanse matten zijn ook uitstekend.Sommigen zweren bij Japanse matten anderen vinden Matala matten maar niks.Ik heb zelf ooit een artikel gezien in Nichirin waar een liefhebber 12 verschillende soorten filtermateriaal hanteerde tot knikkers toe.Moest je bv jouw schoonmoeder in je filter kunnen hangen dan zouden er daar ook bacteriën opgroeien,mits natuurlijk goed doorlucht.
De oppervlakte en de doorstroming van het filtermateiraal zijn heel belangrijk.
Mvg Johan

Voor het substraat of de mat die je gebruikt is belangrijk

1 Dat de oppervlakte waar de bacteriëncolonies zich vestigen zo groot mogelijk is.
2 Dat de aanhechting van de bacteriën optimaal is.

Bij een fijnere structuur is de oppervlakte uiteraard groter.
Bij de japanse mat zou de aanhechting beter zijn?

Wat de doorstroming betreft (verstoppingen)zal de fijnere structuur vlugger dichtslibben dan de grovere waardoor uiteindelijk op langere termijn de grove structuur beter zal blijken.

Eigenlijk moeten wij een onderscheid maken tussen :
-enerzijds de mechanische filter en
-anderzijds de bio-converter.
De mechanische filter moet ervoor zorgen dat alle vuilpartikeltjes uit het circuit verdwenen zijn vooraleer het water in de bioconverter terechtkomt. Op dat moment kunnen de matten niet meer dichtslibben(in theorie!; In de praktijk moeten we er rekening mee houden dat de matten door de chemische processen ook langzaam zullen dichtslibben.Hier spreken we echter van maanden bij een goedwerkende en voldoende grote filter.)

Het onmiddellijk na elkaar plaatsen van de matten heeft voor- en nadelen.
Het zal inderdaad de contactoppervlakte vergroten, maar anderzijds zal de zuurstoftoevoer flink afgeremd worden wat zeker niet aangewezen is. De ruimtes tussen de matten hebben niet alleen als doel materiaal te besparen!

Veel belangrijker in die ganse materie is niet alleen de contactoppervlakte bij de nieuwe filter maar vooral de contactoppervlakte bij een filter die reeds enkele maanden werkt.
Wat voor zin heeft het een grote contactoppervlakte te voorzien als een groot deel van de filter na enkele maanden dichtslibt waardoor niet alleen de opprvlakte vermindert maar ook dode hoeken ontstaan waar de filterwerking meer kwaad dan goed doet.

Daarom is een trage maar korte doorloop in het filtermateriaal beter dan een vluggere maar langere doorloop.(zie mijn tekening bij de fotoalbums. De doorlooptijd is dezelfde maar de beheersbaarheid van de converter wordt beter en ook de zuurstoftoevoer wordt geoptimaliseerd.

Hoe minder interventie nodig is bij de converter hoe beter de werking.

Misschien zou het veel beter zijn indien we duidelijker onderscheid maken tussen de filtering van de mechanische deeltjes en de verwijdering van de chemische stoffen.
Enerzijds dus :Mechanische filter
anderzijds:Bio-converter (omzetten van toxische stoffen naar voor de vissen onschadelijke stoffen)

Teveel bio-converters worden gebruikt voor mechanische filtering waardoor de werking wordt benadeeld van beide systemen