Hallo Alain, sommige bonte dwergkalmoesen (groen/geel) blijven relatief laag, verder heb je ook dwergholpijp (donkergroen) en diverse siergrassen die in ondiep water kunnen . De naam van die laatste ontglipt me even (junc...?) Je hebt ze met slanke en gekrulde bladeren. Ook lidstengel wordt niet te hoog. Al deze planten staan in mijn moeras nog steeds mooi groen (1ater was gisteravond 14.5 graden), de lissen beginnen hier en daar reeds bruine bladeren te vertonen en ook pijlkruid en snoekkruid zien de plotse daling van de temperatuur niet erg meer zitten.

Moerashertshooi - Hyperium elodes

Dit overblijvende kruipende plantje houdt van moerassige, natte grond langs zure sloten en plassen. Met zijn zachte gladde stengel glijdt het over de bodem, bij elke knoop opnieuw wortelend. De hele plant is met zacht, zilverachtig dons bekleed. Die haartjes verhinderen dat de plant onder water vol loopt.
Moerashertstooi heeft tegenover elkaar staande, eironde en halfstengelomvattende bladeren en harsachtig ruikende bloemen aan het eind van de stengel. Elke bloem, zo'n 15mm groot, heeft vijf opgerichte gele kroonbladen met daarrond vijf elliptische kelkbladen met fijne, roodpaarsachtige tanden met kliertjes. Ze heeft veel meeldraden en een centraal vruchtbeginsel. Allerlei insekten zorgen voor de bestuiving. De doosvrucht splijt om grote aantallen zaden vrij te laten.
De plant komt voor in West-Europa, maar is in de Kempen zeldzaam.

Andere mogelijkheiden:

Het moerasvergeet-mij-nietje - Myosotis.
Het plantje wordt niet groter dan 20 cm en heeft blauwe bloempjes met een geel oog.

Watermunt - Mentha aquatica
Te herkennen aan de geur, die zeer duidelijk opstijgt als men een blad tussen de vingers fijnwrijft. De plant komt algemeen voor, vaak in grote getale, op drassige grond. Ze heeft kleine paarse bloemetjes. In een niet-bloeiende vorm kan watermunt onder water leven tot op 2cm diepte.

Met vriendelijke groeten,
Edwig