Bij een ondergrondse filterinstallatie staat de pomp na de filter. Dat wil zeggen dat deze circulatiepomp water van de filter ontrekt waardoor, door de wet van de communicerende vaten, er een druk in de vijver ontstaat om het waterpeil in de filter op hetzelfde niveau te brengen. Door deze druk wordt de bodem van de vijver afgezogen en wordt het bezonken vuil naar de vortex gevoerd. Daar bezinkt het grof vuil en het biologisch hart van de filter krijgt daardoor minder kans op vervuiling of blokkering.
De pompen staan dus onder waterniveau, achter de filters. Wanneer nu een pijpleiding zou springen dan kan het water niet verder dalen dan de overloop van de vortex. Op dat moment gaat de pomp zogezegt droogdraaien. Maar omdat een gevordert vijverliefhebber werkt met zelfkoelende pompen kan ook hier normaal weinig schade optreden. Het water dat zich in de voorfilter en het binnenlijf van de pomp bevindt zal dienen voor de afkoeling van de pomp, waardoor hij ook niet kan 'droogdraaien'.
Bij een bovengronds systeem bevindt zich de pomp meestal in de vijver en pompt die het water onder druk naar de filter. Als daar een leiding springt, zal de pomp de vijver zo goed als leegtrekken.
Een bovengrondse filter moet dus extra beveiligt worden tegen koude. Ook de leidingen die vlak onder de grond liggen kunnen bevriezen. Dus, voor u beslist om de filter in de winter te laten doordraaien moet u: of alles extra isoleren, of de multichamber in een ondergrondse filterkamer onderbrengen. Kwestie van elektriciteitsverbruik is de keuze vlug gemaakt: circuleren is goedkoper als oppompen.

Met vriendelijke groeten,
Edwig