Hieronder een artikel dat ik nog heb liggen:
Bijhorende figuren heb ik niet meer... sorry
mvg Filip
---

Artemia kweken ... eenvoudig!
Benodigdheden.
- enkele diepvriesdozen (ijskreemmodel)
- een weinig siliconenlijm
- verf van donkere kleur (donker papier gaat ook, maar is niet
zo praktisch)
- stukje glas of plastiek
- ijzerzaagje
- meter, potlood.
Kweekdozen.
We kunnen ze kopen, maar we kunnen ze ook zelf maken. Iedereen kent het systeem van de ronde grijze dozen met het blauwe deksel. Daar deze vrij prijzig zijn ben ik gaan zoeken naar een systeem met dezelfde werking, namelijk een afzonderlijk kompartiment voor de pas uitgekomen naupliën. Dit moest natuurlijk eenvoudig en goedkoop blijven. Resultaat: ijskreemdozen.
Werkwijze.
We nemen twee dozen van +- 2,5 l (die in elkaar passen), zagen er één doormidden, in de breedte-richting. Hiervan snijden of zagen we het bovenste verspringende kantje af. (Eerst passen en meten in de hele doos). Zie even of fig. 2 punt C. Dit om een mooie gelijke bovenkant te verkrijgen. Op de klaargemaakte halve doos brengen we aan beide buitenkanten siliconenlijm aan en kleven het in de hele doos. Daarbij opletten dat we een opening laten van 2 à 3 cm, zie fig. 1 punt A. Men kan het in te kleven stuk ook korter maken, om de af te leggen weg voor de larven in te korten en alzo te vergemakkelijken.
Afwerking.
We nemen een weinig verf en maken het geheel zo donker mogelijk aan de buitenkant behalve de voorkant, zie fig. 1 punt B. De bovenkant wordt afgedekt met een donker glaasje of plankje. Men kan hiervoor het deksel van de doos gebruiken en inkorten. Dit mag echter niet verder komen dan punt C fig. 2. Het moet zelfs een centimeter of twee voor dit punt blijven om het grote stuk van de doos te voorzien van lucht, zie fig. 2 punt E.
Gebruik.
Als men meerdere dozen heeft kan men deze eenvoudig op elkaar plaatsen. Daarbij wel opletten dat er in elke doos lucht moet kunnen. Dus kompartiment B. fig. 2 moet lucht kunnen krijgen. Plaats de voorkant B fig. 1 naar een lichtbron, de artemialarven zullen er naartoe zwemmen en daar blijven i.v.m. het licht (in kompartiment A fig. 1).
Artemia.
De uitgekomen larven gewoon afhevelen met een luchtdarmpje uit kompartiment A fig. 2. Vanzelfsprekend water opvullen tot boven de onderkant van het ingekleefde stuk D fig. 2. Artemia-eitjes inbrengen in kompartiment B fig. 2.
Kweek.
Plaats de kweekdozen liefst op een warme plaats. Dient te zeggen dat de verhouding zout/water zeer belangrijk is. Tabellen heb ik niet, maar wel kan ik zeggen dat hoge zoutconcentraties geen positief resultaat opleveren. Ook omdat de samenstelling van het water overal verschillend is (hardheid, pH).
Zout.
Aan te raden is het gebruik van zeezout, vanwege de aanwezigheid van spore-elementen hierin. Deze beinvloeden het kippen van de artemia-eieren positief. Duur is het zeker niet. Persoonlijk breng ik even na het uitkomen van de larven een weinig infuus, bij gebrek hieraan liquifry, aan. Dit om de larven langer in leven te houden. Beluchten doe ik niet.
Salina.
Artemia : familienaam
Salina meer in Amerika
Saliniteit : zoutgehalte in Lake Salina (+- 20 mg/l)
Pekelkreeftje : Nederlandse benaming
Naupliân : pas uitgekomen larven.
Eieren.
- Artemia-eieren inbrengen na het water met zout, daar anders de eieren nog in kompartiment A fig. 2 samenkomen met de larven en dit weer problemen geeft voor het afhevelen.
- Het afgehevelde water terug gebruiken en in kompartimen A laten lopen ( de samenstelling verandert dan niet). Er vloeien dan wel larven mee naar kompartiment B maar dat geeft niets, die komen vanzelf terug in kompartiment A. Let er wel op dat u niet teveel water afhevelt, anders komen de eieren nog in kompartiment A terecht. Met een luchtdarm geen probleem.
- Nu enkel nog afhevelen door een artemiazeefje en niet vergeten de eieren af te spoelen onder fris water. En nu maar voederen.
Veel succes.

Nog een artikeltje...
mvg Filip
----
Ervaringen met de Artemiaschijf (2).

Op aanraden van een achtbaar lid van de club, die er vol lof over sprak, had ik mij ook zo'n
schijf aangeschaft. In een aquariumzaak schafte ik mij een potje zeezout aan, waarin al
artemia eieren gemengd waren. En nu aan de slag. Omdat ik niet direkt een betere plaats
vond om de schijf op de gewenste temperatuur te houden, liet ik ze gewoon drijven in mijn
aquarium. Afgezien van het feit dat dit wel wat schaduw geeft in het aquarium, valt het toch
niet teveel op. De schijf werd gevuld met de voorgeschreven hoeveelheid zout en artemia. 24
uur later inspecteerde ik vol verwachting het zeefje waar de artemia naartoe gelokt worden
door het licht dat door de opening valt. Het resultaat was erg mager ! In totaal waren er niet
meer dan een tiental (10) levende artemia te zien. Na nog een dag langer wachten bleef het
resultaat hetzelfde. Bepaald niet om over naar huis te schrijven dus.

Zo gauw geeft den dezen het echter niet op, en een tweede poging werd ondernomen,
ditmaal met artemia eieren welke afzonderlijk (niet gemengd met zeezout) aangeschaft
werden. Deze keer was het resultaat beter: na 24 uur was er
een oranje wolkje artemia door de opening in het deksel van
de schijf te zien. Mijn jonge regenboogvissen konden aan de
feesttafel. Een aantal keren konden van dezelfde portie eieren
levende artemia geoogst worden, dit gedurende bijna 2 dagen.
Daarna werd de volgende portie opgezet met dezelfde soort
eieren, maar ditmaal was het resultaat veel minder. De oorzaak
? Misschien had ik wat teveel of te weinig zeezout toegevoegd,
ik weet het echt niet. De volgende poging werd ondernomen
met een nieuwe voorraad artemia eitjes, maar het resultaat was
terug aan de magere kant. Daardoor raakte mijn geduld toch
langzamerhand op, maar ik bleef wel met de vraag zitten waar-
om ik een zo weinig bevredigend resultaat bekwam terwijl mijn
collega aquariaan het zoveel beter scheen te doen.

Omdat ik absoluut zeker wou zijn dat het niet aan de eitjes lag, besloot ik het goeie ouwe
systeem - artemiafles met luchtpomp nog eens boven te halen en het resultaat daarvan, met
dezelfde soort eitjes te bekijken. Ik liet dus de fles zo'n dag broebelen en ik had de indruk
dat het resultaat al stukken beter was. Om het goed te kunnen vergelijken met het resultaat
van de schijf, werd de fles uitgegoten in de schijf. Bijkomende bedoeling was hiermee de
eitjes van de schalen te scheiden, want daarvoor lijkt dat systeem met die ringen aan de
binnenkant van de schijf wel zeer geschikt. Korte tijd nadat dit werd uitgevoerd zag de
opening boven het zeefje in de schijf oranje van de artemia, zeker 10 keer zoveel als bij
vorige pogingen (zonder luchtpomp).

Daaruit meen ik dus te kunnen besluiten dat de artemiaschijf allesbehalve perfekt is,
waarschijnlijk is het zo dat een groot deel van de eitjes niet uitkomt door zuurstofgebrek.
Misschien kan men er best zo weinig mogelijk eitjes tegelijk in doen om dit te vermijden. An-
derzijds is de schaal wel een geschikt hulpmiddel om de uitgekomen artemia te scheiden van
de schalen. Daarom gebruik ik nu het volgende systeem: eerst de eitjes laten uitkomen in de
artemiafles met luchtpomp en vervolgens de fles uitgieten in de schijf. Op die manier kan
direkt de volgende portie in de artemiafles klaar gemaakt worden, ondertussen kan gedurende
een tweetal dagen, levende artemia geschept worden uit de schijf.

door Fernand Matheeuws