Het is verstandig de zwemvijver daar ergens situeren waar men hem gemakkelijk kan bewonderen. Een zwemvijver is er niet alleen om in te zwemmen maar meer nog om naar te kijken. Veranderingen in weer en licht, weerspiegelingen van bomen, wolken en waterplanten... Bij slecht weer kan men het waterparadijs vanuit living of andere leefruimte bewonderen. Een zwemvijver is esthetisch, ook in koude seizoenen, zelfs bij vorst en sneeuw.  Een plaats dicht bij huis krijgt de voorkeur om nog een evidente reden. Wanneer men wil baden of zwemmen is dicht bij de woning handig. Is het wat frisser dan is men vlug van het huis in de vijver en na het zwemmen begeeft men zich snel naar de badkamer waar men eventueel een warme douche kan nemen. Een belangrijk element is de hoeveelheid lichtinstraling. De zon warmt het water op. Zwemvijvers zijn per definitie diep en de regel voor gewone ondiepe vijvers “wat schaduw over de middag is ideaal”, is hier dus niet van toepassing. Zwemvijver bij huis in volle zon
Wat betreft de afmetingen kan een zwemvijver <strong>al vanaf 20 m2</strong>, maar eigenlijk gaat het dan eerder om een ploeterbad (zonder dat dit negatief bedoeld is, want lekker luieren in zo’n buitenbad kan erg aangenaam zijn). Wanneer men wat meer ruimte ter beschikking heeft, ongeveer <strong>40 m2</strong>, dan zijn er beduidend meer mogelijkheden. Het is logisch dat de meeste vijverzwembaden langgerekt van vorm zijn: rechthoek, boon, maansikkel,… Toch moet men er voor oppassen niet te smal te gaan. <strong>Minder dan 3,5 meter breed</strong> is af te raden. Een zwemmer heeft wat ruimte nodig. Een <strong>lengte van 8 m op een breedte van 4 m</strong> laat al toe wat “baantjes te trekken”. Vanaf een oppervlak van<strong> 60 m2</strong> kan men er echt royaal in zwemmen. Er moet ook nog een vegetatiegordel en/of moeraszone bij. In de praktijk nemen de meeste van deze vijvers <strong>70 tot 150 m2</strong> ruimte in beslag. Dat betekent dat ze meestal wat groter zijn dan de gemiddelde klassieke zwembaden. Hoe groter de zwemvijver, hoe stabieler het biologische evenwicht. De afmetingen van een zwemvijver
De kleur van de waterdichting is verschillend. Bij zwembaden is die meestal licht getint (lichtblauw, lichtgroen, lichtgrijs). Bij zwemvijvers maakt men bijna altijd gebruik van zwarte, of bijna zwarte folie. Dat heeft verschillende redenen waarvan de meest belangrijke zijn: de hogere levensduur, opslorpen van warmte en het esthetische. Vijvers met een zwarte waterdichting zijn mooier, zien er natuurlijker uit en de reflecties van planten en omgeving zijn er het meest spectaculair. Terwijl klassieke zwembaden vaak actief verwarmd worden is dat minder het geval met zwemvijvers. Bijverwarming in de zomer kan wel (bijvoorbeeld met zonnepanelen). Zwarte EPDM rubberfolie is het meest gebruikte afdichtingsmateriaal en gaat uitzonderlijk lang mee, namelijk vele tientallen jaren. De matzwarte bodem zorgt voor opslorpen van zonnewarmte. Dat betekent zwemwater dat 2 à 6 ° Celsius warmer is dan in een klassiek onverwarmd zwembad. Dat scheelt en het is gratis. Doordat EPDM bovendien een zeer hoge elasticiteit en soepelheid heeft, zelfs bij zeer lage temperaturen kan men er ook in de winter en zelfs tijdens vorstperiodes zwemvijvers mee afdichten. Denk eraan dat de kwaliteit en de levensduur van de afdichting het allerbelangrijkste is. U kunt zich wellicht voorstellen welk een ramp het is wanneer uw zwemvijver, na enkele jaren mooi volgroeid en in biologisch evenwicht, plots lek zou slaan. EPDM-geomembraan wordt wereldwijd door milieuorganisaties aanbevolen omwille van de lage impact op het milieu, de propere productie, uitzonderlijk lange levensduur en probleemloze recyclagemogelijkheden. Zwemvijvers zijn zwart
Biologisch filteren betekent reinigen met behulp van bacteriën. Deze bacteriën gaan afvalstoffen omzetten in door planten opneembare moleculen. De verontreinigingen afkomstig van ingewaaide bladeren, stuifmeel, dode organismen etc. bevatten onder andere fosfaatverbindingen en ammoniak. De giftige ammoniak wordt door de werking van in de filter groeiende bacteriën omgezet in minder giftig nitriet en vervolgens in het zo goed als niet giftige nitraat. Het gaat hier om aërobe chemische reacties die zuurstof nodig hebben, veel zuurstof. De uiteindelijke restproducten van de biologische afbraak zijn fosfaat en nitraat. Beide moleculen zijn belangrijke meststoffen voor planten. De planten verbruiken deze stoffen voor hun groei. De cirkel wordt zo gesloten. Het systeem van biologische filtratie werd door onder andere de Oostenrijkste en Franse overheid aanvaard voor toepassing in openbare zwembaden. Dat is zeker geruststellend. De analyses tonen aan dat het niet nodig is het water ?steriel? te maken met chemische middelen om een ?gezond? water te bekomen. Ook op bacteriologisch niveau (aantal coliformen, fecale streptokokken en stafylokokken) is er geen probleem. Een klein aantal personen is echter allergisch voor bepaalde waterorganismen (zoals amoeben). Er zijn zeker evenveel mensen die een allergie vertonen voor de chloorderivaten in een klassiek zwembad. Het gaat echter om een heel klein deeltje van de bevolking. Een groot voordeel van biologische filtering is dat het eigenlijk gaat om een trage filtering. Dat betekent minder energieverbruik en dat scheelt beduidend op de energiefactuur. De pompen draaien continu, dag en nacht. Vergelijk de merken onderling, zo kunt u nog meer energie besparen.Biologisch filteren van zwemvijvers
Als sommige gezinsleden bang zijn van het kleinste waterdiertje of vies van een springende kikker, dan is een zwemvijver niet de juiste keuze, een biologisch zwembad ook niet. Ook in een biologisch zwembad komen allerlei levende wezens terecht die er zich kunnen in ontwikkelen en voortplanten. Het zwemgedeelte blijft een stukje van de levende natuur en een bordje ophangen met ?verboden voor amfibieën? heeft geen enkele zin. In een klassiek zwembad vallen ook diertjes maar ze kunnen er door het gehalte aan chloorderivaten niet in overleven en worden verwijderd door schepnet en skimmers. Bij zwemvijvers heeft men als de bader te maken met de aanwezigheid van allerlei levende wezens, van libellenlarven en slakken over kikkervisjes tot watersalamanders. Er zitten ook micro-organismen in maar die zijn onschuldig voor de baders (het is wel badwater, geen drinkwater). De situatie is te vergelijken met zwemmen in de zee of in een meer, die zitten ook vol levende wezens. Al de gezinsleden moeten voor zichzelf uitmaken of een zwemvijver iets voor hen is.Een vijver of een zwemvijver
Een biologisch zwembad lijkt het meest op een klassiek zwembad, zowel op het gebied van vormgeving, als wat betreft de aanleg. De filtertechniek is echter biologisch. Dit is het type dat het best past bij gezinnen die alle comfort wensen dat mogelijk is bij klassieke zwembaden. De opbouw is analoog aan die van een klassiek zwembad. De aanleg ervan kost daarom evenveel ? in sommige gevallen zelfs meer ? als de aanleg van een klassiek zwembad. Een belangrijk deel van de zwemparadijzen die momenteel worden aangelegd horen tot deze groep. Blijkbaar zijn veel van onze gezinnen op ?zwembadluxe? gesteld. Spijtig genoeg moeten we ook vaststellen dat veel mensen onrealistisch zijn en gaan overdrijven in hun verwachtingen wat betreft helderheid van het water, afwezigheid van bezinksel, geen algengroei op de folie en dergelijke. Men verwacht dat er geen enkel verschil is met een gewoon zwembad maar dat is er wel.Het biologisch zwembad
Bij een echte zwemvijver gaat het om een andere benadering dan bij het biologisch zwembad. Het gaat hier in grove lijnen om een decoratieve waterpartij waarvan een gedeelte aangelegd wordt om in te zwemmen. In de praktijk gaat men een zone afbakenen, waarbinnen de baders zich De echte zwemvijver