Materialen voor het maken van een vijver.htm; Calla palustris L.,1753

Er zijn heel wat verschillende materiaalsoorten op de markt waarmee een vijver kan gemaakt worden. In dit artikel komen de materialen aan de beurt met hun voor- en nadelen en waar ze worden toegepast. De bedoeling is dat jullie aan de hand hiervan de keuze kunnen maken in welk materiaal de vijver zal aangelegd worden.

Een vijver kunnen we op verschillende manieren waterdicht maken. Voor de gebruikelijke vijver in de tuin gebruiken we vijverfolie, polyester of plastieken vormen. Voor de grotere vijverprojecten nemen we asfalt, kleimatten of beton als dichtingsmateriaal.

De voor- en nadelen van de gebruikte materialen:

Vijverfolie

Vijverfolie is veel gebruikt dichtingmateriaal. Folievijvers zijn eenvoudig in aanleg en qua vorm heeft men onbeperkte mogelijkheden. Op een rijtje:

Nadelen:

• Folie zal altijd afgebroken worden door uv-licht door de jaren heen.
• Door de weersomstandigheden wordt de folie brozer.
• Bij een folievijver hebben we altijd te kampen met plooien tenzij we de folie gaan lassen.

Voordelen:

• Met wat handigheid is een folievijver door uzelf aan te leggen.
• Men kan alle kanten uit qua vorm en grootte.
• Folievijvers zijn de goedkoopste manier om een vijver aan te leggen.
• Een behoorlijke lange levensduur, afhankelijk van de dikte & kwaliteit folie die men koopt.
• In de handel is goede vijverfolie te bekomen, in verschillende dikten en kleuren. De folie dient niet-toxisch te zijn, wortelbestendig (omwille van de waterplanten), UV-bestendig, rotvrij en te weerstaan aan extreme weersomstandigheden (temperatuurschommelingen). De dikte van de folie dient minimum 0,5 mm te bedragen; liefst 0,8 tot 1,5 mm. We kiezen altijd voor een zwarte kleur of heel donkergroen. We kunnen voor kleine vijvers voorverpakte folie kopen vanaf 4 x 4 m tot 6 x 6 m. (Let op: voor een vijvermaat van ca. 4,5 m lengte, 2,5 m breedte en 0,5 m diepte heb je een folie nodig van 6 x 4 m.!) Voor grotere vijveroppervlakten is er ook vijverfolie op rul te koop (breedte tot 6 m; lengte tot 75 m). Tegenwoordig hebben we de rubberfolie die u overal tegenkomt in de vijverwinkels. Deze 1mm dikke folie uit rubber is heel sterk en soepel en verdraagt enorm veel. Hij is duurder dan de gewone vijverfolies maar is dan weer stukken beter.

Polyester

Een van de beste (en duurste!) vijveruitvoeringen is polyester. De aanleg vraagt wat handigheid. In de handel vinden we vooral twee soorten glasvezelmatten: gespoten en geweven. De gespoten glasvezelmat neemt enorm veel polyester op en vormt dikke matten. De geweven glasvezelmat wordt vooral gebruikt voor constructies waarbij een hoge spanningssterkte vereist is.

Nadelen:

• Een polyestervijver is aanzienlijk duurder dan een folievijver.
• De aanleg van een polyestervijver vraagt heel wat handigheid. Indien u dit zelf niet kan moet u een vakman vragen wat de prijs dan weer doet oplopen.

Voordelen:

• Het sterkste materiaal wat er bestaat om vijvers te bouwen.
• Een polyestervijver is voor altijd en is niet onderhevig aan slijtage.
• Men is niet gebonden aan vorm en grootte en kan er alle kanten mee op.
• Een vijver in polyester is gemakkelijk te herstellen of uit te breiden. Met een polyestervijver hebben we geen plooien of oneffenheden.

Voorgevormde polyestervijvers

Dergelijke vijvers worden gemaakt van glasvezelversterkte polyester. In dit materiaal zijn de sterkte van glasvezel en de flexibiliteit van kunststof gecombineerd. Het materiaal is milieuvriendelijk en geeft geen schadelijke stoffen af aan de omgeving. Sommige firma's geven tot 30 jaar garantie op de duurzaamheid van hun vijvers en bakken. De grootte is beperkt tot 4 x 2,6 m, en de diepte varieert van 60 tot 75 cm. Sommige vijvervormen kunnen we uitbreiden tot grotere vijvereenheden, waarbij verschillende vijverelementen probleemloos en waterdicht aan elkaar worden gekoppeld.

Nadelen:

• Bij de voorgevormde plastieken vijvers is men gebonden aan vorm en grootte tenzij men gebruik zou maken van voorgevormde opbouw systemen.
• De zwarte boord is in sommige gevallen ook moeilijk weg te werken.
• De kostprijs van een plastieken vijver is duur te noemen.
• In de meeste gevallen te ondiep voor het houden van vissen.

Voordelen:

• Het is voor iedereen mogelijk een plastieken vijver zelf te plaatsen.
• De plastieken vijvers zijn zeer sterk, uv-bestendig en bieden weerstand aan extreme weersomstandigheden -> een zeer lange levensduur.

Andere materialen

Er zijn nog andere manieren om vijvers te dichten maar die zijn minder van toepassing:

Kleimatten

Deze matten van een paar cm dikte werden ontwikkeld voor de afdichting van funderingen, maar zijn evengoed te gebruiken als vijverdichting. De matten bestaan uit kleikorrels die door het water gaan uitzetten en zo een uitstekende dichting waarborgen. Het vulstaat de matten een 10-tal cm te laten overlappen om een perfecte afdichting te bekomen. Het grote voordeel van deze matten is dat kleine perforaties (lekken) vanzelf weer gedicht worden.

Nadeel is de prijs, die niet zo gunstig ligt.

Asfalt

Asfalt wordt als dichtingmateriaal aangewend voor grotere vijveroppervlakten. De realisatie van een asfaltvijver is qua opbouw te vergelijken met die van een asfaltweg. Deze uitvoeringswijze heeft het grote voordeel dat het onderhoud met grote apparatuur kan gebeuren (bulldozer, tractor,...) zonder dat er dichtingproblemen optreden.

De kostprijs is wel aan de hoge kant, maar het onderhoud is zeer miniem!

Beton

Beton wordt veel gebruikt voor vijverconstructies. Bekistingproblemen zorgen echter wel voor beperkingen aan de vormgeving. In een tuin met strakke lijnen vormen deze vijvers een pluspunt omdat men vorm en hoogte zeer goed in stand kan houden. Een bewapening is vaak noodzakelijk, evenals uitzetvoegen als het over een grotere constructie gaat. Best is een technieker om advies te vragen. Qua waterdichtheid vormen betonvijvers weinig problemen. Ook bij het plaatsen van plantenbakken, manden en dergelijke zullen zich geen problemen voordoen. Het is wel noodzakelijk de betonwanden goed zuiver te maken alvorens de vijver met water te vullen. Goed schrobben met een "stijve borstel" is geen overbodige luxe. Beton scheidt immers kalk af en bevat bovendien allerlei producten die schadelijk zijn voor planten en vissen. Driemaal na elkaar gedurende een week de vijver vul water laten staan en terug leegmaken. Tenzij het beton geschilderd wordt met een kleurloos neutraliserend product (silicone) of met verf op basis van c hloorrubber.

Door: Ief De Laender, bron: The Pond Library, 2 April 2000
5 keer per dag bekeken